خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





حمید مصدق

     ‎‏
    دلم براي کسي تنگ است که آفتاب صداقت را

    به ميهماني گلهاي باغ مي آورد

    و گيسوان بلندش را به بادها مي داد...


    و دستهاي سپيدش را به آب مي بخشيد

    دلم براي کسي تنگ است

    که چشمهاي قشنگش را

    به عمق آبي درياي واژگون مي دوخت

    و شعرهاي خوشي چون پرنده ها مي خواند

    دلم براي کسي تنگ است

    که همچو کودک معصومي

    دلش براي دلم مي سوخت

    و مهرباني را نثار من مي کرد

    دلم براي کسي تنگ است

    که تا شمال ترين شمال با من رفت

    و در جنوب ترين جنوب با من بود

    کسي که بي من ماند

    کسي که با من نيست

    کسي که . . .

    - دگر کافي ست.

    این مطلب تا کنون 10 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : برايي ,
    حمید مصدق

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده